De sanitaire stortmethode omvat het vinden van een leeg stuk land, het plaatsen van afval op een ondoordringbare laag, het verdichten ervan en het bedekken met aarde. Organisch materiaal ontleedt onder natuurlijke omstandigheden, en het percolaat en biogas (stortgas) dat door deze ontbinding wordt geproduceerd, worden opgevangen en verwerkt om publieke gevaren te voorkomen en de schade aan de gezondheid en veiligheid van stadsbewoners tot een minimum te beperken. Deze methode wordt momenteel wereldwijd het meest gebruikt.
Voordelen van sanitaire stortplaatsen:
- Lage initiële investering:Sanitaire stortplaatsen vereisen een relatief lage initiële investering in vergelijking met andere methoden voor afvalbeheer.
- Sterke toepasbaarheid:Ze kunnen verschillende soorten huishoudelijk afval in de stad verwerken.
- Grote verwerkingscapaciteit:Ze zijn in staat grote hoeveelheden afval te verwerken.
- Lage bedrijfskosten:Afgezien van de kosten voor de aankoop van grond, die moeilijk te bepalen zijn, zijn de bouwinvesteringen over het algemeen lager en zijn de exploitatiekosten lager. De methode wordt ook niet significant beïnvloed door veranderingen in de afvalsamenstelling.
Uitdagingen bij het storten van sanitaire voorzieningen:
- Gebruik van landbronnen:Sanitaire stortplaatsen vereisen een aanzienlijke hoeveelheid land, wat de keuze van een locatie moeilijk maakt. Factoren zoals transport, hydrologie, geologie en terrein bemoeilijken de zoektocht naar geschikte locaties. Stortplaatsen beslaan vaak grote gebieden, dus het verdient de voorkeur om valleien en kale hellingen te gebruiken waar de grondprijzen lager zijn. Nadat het terrein is gesloten, kan het worden hersteld voor teelt of herbebossing.
- Percolaatbehandeling:Percolaat is een schadelijke vloeistof met een hoog biologisch zuurstofverbruik (BOD5), 3-5 keer hoger dan dat van ontlasting. Als het niet goed wordt beheerd, kan het gemakkelijk het grondwater, de bodem en de atmosfeer vervuilen. De "Pollutant Control Standards for Landfills of Municipal Solid Waste" (GB16889-2008) leggen strengere beperkingen op aan de uitstoot van verontreinigende stoffen als gevolg van percolaatbehandeling, waardoor de behandelingskosten stijgen. Er zijn effectieve ontwerp- en constructiemaatregelen nodig om de afvloeiing van oppervlaktewater en het binnendringen van grondwater in het afvalgebied tot een minimum te beperken, om de percolaatproductie en de behandelingsproblemen te verminderen.
Huidige trends:
- In ontwikkelde landen, vooral in de EU, is er een trend om de hoeveelheid gestort primair afval te verminderen. Storten wordt nu beschouwd als een laatste redmiddel voor afvalverwijdering, en sinds 2005 is afval met meer dan 5% organische stof niet langer toegestaan op stortplaatsen.
Over het geheel genomen is de methode voor het storten van sanitaire voorzieningen relatief eenvoudig en volwassen, met iets lagere investeringsvereisten. Het blijft de meest gebruikte afvalverwerkingsmethode, met name geschikt voor gebieden met overvloedige stortplaatsen of een lager economisch ontwikkelingsniveau. Ondanks de beperkingen is het storten van sanitaire voorzieningen een essentiële methode voor afvalverwerking, gegeven de huidige natuurlijke en economische omstandigheden.
